~♥†...OnIoNiEs...†♥~

.....................นี่เป็นการบอกล่วงหน้าก่อนจะขึ้นเทอม2

พอเริ่มต้นเทอม2  ทางเราก็ยื่นเรื่องเสนอให้มีการจัดกิจกรรมCover&Cosplayขึ้น

และอาจารย์ก็รับปากว่าจะจัดให้...

ตลอดช่วงเวลาปิดเทอม   ONIESนั่งแกะท่าเต้นตลอด   เพื่อไม่ให้ผิด  ไม่ให้เพี้ยน  นั่งนับจังหวะเพื่อที่จะฝึกสอนคนในวงให้เต้นง่ายๆและพร้อมกัน

ทุกครั้งที่สอนคนอื่น...จะเตือนตัวเองเอาไว้ว่า   “เราสอนคนอื่นนะ   จะพลาดไม่ได้”

น้องคนนึงที่จะเต้นด้วยบอกเราว่า   มีอีกคนที่อยากเต้นเพลงนี้

 แต่เราก็เลือกน้องเค้าเพราะเค้าเป็นคนแรก   ที่เราไปทาบทาม  

พูดตรงๆเลยว่า Replay เป็นเพลงที่ค่อนข้างยากเพลงหนึ่ง

เพราะต้องแยกประสาทระหว่างขากับแขน   ออกจากกัน

และต้องรวมจังหวะเข้าด้วยกัน

ถึงจะเห็นไอ้พวกSHINeeเต้นพริ้วๆก็เถอะ

แต่พอมาลองเต้นจริง   บางท่าใช้เวลาเป็นวันเพราะยังแยกประสาทไม่ออก

แต่ช่วงเวลานั่นก็ผ่านพ้นไปด้วยดี

หลังจากที่เต้นได้แค่ครั้งเดียว   ครั้งต่อๆไปก็จะเต้นได้สบายๆเพราะมันมีความรู้สึกว่า  ถูกแล้ว...แบบนี้แหละใช่

สำหรับท่าหลายๆท่าไม่ยากหรอก  เพราะคนในวงให้ความร่วมมือและรับท่าเร็วดี

ไม่แย้งทัก  ไม่ขัดในขณะเต้น   ไม่เข้าใจกันตรงไหนก็จะหยุดแล้วถามไปว่า

“งงใช่มั้ย   งงตรงไหน”

แล้วใครที่งงก็จะถามเราเกี่ยวกับท่านั้น

เลยต้องบอกว่าหัวใจสำคัญของเพลงนี้คือ   การแยกประสาทของส่วนมือและส่วนขาที่ใช้มากพอๆกัน

และที่สำคัญอีกคือความสดใสของเรา   ให้นึกว่าตัวเราเป็นเด็กผู้ชายคนนึงที่หลงรักพี่สาวที่อายุมากกว่า  และกำลังพยายามหม้อ!!!   เอ้ย...  หาทางจีบทุกวิถีทาง

เหตุการณ์เหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี

แต่..........

บางอย่างที่นึกไม่ถึงก็เกิดขึ้น

 รุ่นน้องเหมือนจะบอกว่า  “จะออกจากวงนั้นแล้วมาอยู่กับวงของพี่” 

เราก็ถามไปว่าทำไมล่ะ   เป็นอะไร  ไม่พอใจกันหรอ

 น้องเค้าถามว่า”พี่รู้ใช่มั้ยว่าหนูเป็นหัวหน้าวงของวงนั้น” 

เราตอบว่า  อ้าว...เลือกกันตอนไหนอ่ะ(-   -)

 “พี่รู้มั้ยว่า  หลายคนคิดว่าหัวหน้าวงไม่ใช่หนู  แต่เป็นอีกคน” 

………(ฟังอย่างตั้งใจ-  -)

 “ทุกท่าที่เต้นกันมา   มันเต้นไม่เหมือนกันเลย  ทั้งที่แกะจากMVตัวเดียวกัน   ขนาดเพลงReplayที่มันสอนรุ่นน้อง   หนูไม่ได้เข้าข้างวงพี่นะ   แต่หนูว่าท่าของเราสวยกว่า” 

(แน่นอนไอ้หนู   ไม่รู้ซะแล้วว่าพี่เป็นใคร-..-)

 “คราวนี้มันทะเลาะกับคนในวง   แล้วไอ้คนนั้นมันจะออก   ส่วนมันก็จะเอาอีกคนนึงมาเสียบ  คนที่หนูไม่ชอบ” 

…..

….

….

รู้อะไรมั้ย   ตอนนั้นสันหลังเราเสียววูบ   คิดไปถึงคนๆนึงที่พยายามไม่คิด

 แต่พอมองตารุ่นน้อง   เลยถามว่า

”ใช่คนเดียวกันกับที่พี่คิดรึเปล่า” 

....

....

...

...

 “เพื่อนพี่ใช่มั้ย” 

น้องเค้าพยักหน้าเป็นการตอบรับแทนคำพูด

ความรู้สึกชาไปทั้งตัวแผ่ออกมา  

ถึงเราจะตกใจ   ก็ตรงที่เคยคิดมานานแล้วว่า   ซักวันไอ้นี่มันต้องเสียบตำแหน่งใครในวง

แต่ก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติเรียบเฉย   เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ในใจ.......กลับนึกย้อนไปในช่วงเวลาสมัยก่อน    ที่มันเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น   และกับคนๆนี้..........

ครั้งหนึ่ง...  ในขณะที่อิเจ๊เคยเป็นหัวหน้าวง

คนๆนี้...เคยทำให้คนในวงออกจากวงไปแล้ว

คนๆนี้...เคยทำให้คนในกลุ่มบาดหมางกันเอง

คนๆนี้...ทำให้คนๆนึงน่าสงสารอย่างบอกไม่ถูก

และคนๆนี้...แม้ภายนอกเหมือนจะเป็นคนที่น่าเห็นใจ    แต่มันไม่ใช่อย่างที่ตาเห็น

----------------------------------------------------

“ก่อน Audition งานโรงเรียน ในหลายๆวัน

ทุกคนได้ทำการซ้อม...

เราเขียนแถวใหม่

เพราะคนไม่พอ  ไม่ครบ

เรารู้ว่ามันอยากเด่น

เลยให้มันออกหลายๆรอบ

และให้มันอยู่หัวแถวบ่อยๆ

...........

พอถึงท่อนแรพ  เพื่อให้แถวสวยขึ้น

เราเลยบอกเพื่อนที่สนิทอีกคนว่า

เดี๋ยวพวกเราออกท่อนนี้กันนะ

(เพราะไอ้นั่นมันออกท่อนก่อนหน้าท่อนแรพ)

 พอเรากับเพื่อนกำลังจะออก   มันก็ลุกขึ้นมาแรพแทน 

เราเลยพูดว่า...อ้าว

ท่อนเมื่อกี้แกออกไม่ใช่หรอ 

อยากแรพหรอ

...........

มันไม่พูดอะไร

รอบต่อมา...

พอถึงช่วงนั้น

 มันก็ลุกขึ้นท่อนแรพอีก 

และเริ่มเต้น

เราเลยบอกไปว่า...งั้นแกแรพนะ

มันก็บอกว่า...อือ

........................

ซ้อมกันแบบนี้เรื่อยๆ  เราก็รู้ว่าเพื่อนอีกคนมันอารมณ์เสีย

แต่ให้ทำไงล่ะ

ต้องรักษาสภาพวงเอาไว้ให้มากที่สุด

.............................

 วันAudition… 

เราบอกมันแล้วนะ

ย้ำแล้วย้ำอีกแล้วนะ

ว่าต้องออกท่อนแรพ

“มันถามว่า...อ้าว   แล้วแกไม่ออกด้วยหรอ

เรานิ่งเลยนะ...  ความรู้สึกบอกว่า

มันไม่ใช่แบบนี้นี่

เราเลยบอกไปว่า...ก็แกบอกเองไม่ใช่หรอว่าแกจะแรพ

มันก็บอกว่าok

พอเปิดเพลงเริ่มการคัดเลือก

หลายๆท่าที่เรามองเห็นว่ามีหลายคนผิดจังหวะ

พอถึงท่อนแรพ....

รู้สึกใจเต้นแรง

แบบว่า...อะไรเนี่ย   ความรู้สึกกระวนกระวายใจแบบนี้

 และมัน....... ก็ไม่เต้น   มันบอกว่า...ไม่เป็นไรไม่ต้องออกหรอก 

เราเหลือกตามองมันเต็มที่  แบบว่า....ทำงี้ได้ไง   ที่พูดไม่ใช่แบบนี้นี่

.....

.....

เหมือนเวลาผ่านไปนานมากๆ...

ทั้งที่ไม่ถึง1นาที

แต่รู้สึกอึดอัดอยากให้เวลานี่ผ่านไปเร็วๆ

…………………

“มันผิดหมดทุกอย่าง”

เราบอกกับตัวเองแบบนี้

ตั้งแต่นั้น   เราหมดความไว้ใจในตัวมัน

เป็นหัวหน้าวงต้องเด็ดขาดกว่านี้ใช่มั้ย…

ต้องตัดสินใจเด็ดขาดกว่านี้ใช่มั้ย...

จะสงสารคนอื่นไม่ได้ใช่มั้ย...

ความคิดสับสนย้อนไปย้อนมาในหัวสมองมากมาย

จากประสบการณ์ครั้งนี้...ทำให้เราได้รับรู้ว่า

“จงเชื่อในสัญชาตญาณตัวเอง”

ย้อนกลับมาที่เหตุการณ์ในปัจจุบัน..............

สิ่งที่เราทำ   ไม่เหมือนเมื่อก่อน

แต่ก็....ไม่อยากทำให้คนอื่นเครียด

ถ้าอยากกลับบ้าน...”กลับก่อนก็ได้  แต่อย่าลืมทวนท่านะ^[]^”

 ถ้าไม่สบาย...”ไม่ต้องซ้อมหรอกO_O  เดี๋ยวเป็นลมมาขี้เกียจหามส่งห้องพยายม-_-” 

ถ้าเต้นไม่ได้...”ไม่เป็นไร...ขนาดพี่บางท่ายังเป็นอาทิตย์เลย =w=”

ถ้าเต้นไม่ทัน...”แรกๆก็งี้แหละ   ไม่มีใครเก่งมาตั้งแต่เกิด-..-”

 ถ้าข้ามท่า....”เฮ้ย...อย่าลักไก่เด่ะ....-[]-^” 

ถ้าแปรแถวไม่ไหว...”ไม่ต้องห่วงน้อง   พี่ยังจำไม่ได้เลยว่าตัวเองอยู่ตรงไหน*-*”

พอเต้นได้อย่างงดงาม...”สุดยอดดด   เริ่ดม๊าคคคค่ะ   โอ้ววว    ปลื้มมมม   อ๋ายยยย>_<”

โดยประมาณนี้แหละ...-   -

พยายามทำให้ไม่เครียด

ซ้อมคือซ้อม....เวลาเล่นจะไม่มี

จ้องจับผิดท่าหลายๆที่มันมั่ว...

และการซ้อมก็เป็นไปได้ด้วยดี.............

แล้วมาวันนี้....

เราคงนั่งเป็นนังโง่ไปเลยนะ

ถ้าเพื่อนในวงมันไม่มาบอก

 “รู้มั้ยว่าน้องเค้าจะออกจากวงนั้น” 

เฮ้ยยย...-_-

 “มันบอกว่าแกไปแย่งน้องเค้ามาจากวงอื่น” 

ได้ข่าวว่ากรูบอกมันล่วงหน้าแล้วนะ...=[]=

 “หรืออาจสรุปได้ว่ามันหมั่นไส้แก...” 

กรูไปทำอะไรให้ฟระ!!!!!!!!!!!!!!!!

……….

เก๊าะมันบอกกรูเองนี่หว่าว่าไม่เต้น=_=

“แล้วไอ้น้องอีกคนที่มันอยากเต้น(เสียบ)ตำแหน่งของน้องสูงๆของเราอ่ะ   ชอบกระแนะกระแหน”

ขึ้นเลย............

 “กรูเป็นคนชวนน้องเค้าก่อนนะเว้ย    ต่อให้ไอ้นั่นมันจะเต้นเก่งแค่ไหน  แอ๊บทอมยังไง   กรูเลือกน้องคนนี้เป็นคนแรก   เพราะงั้นกรูก็จะยังเลือกน้องคนนี้อยู่   อย่าน้อยก็เป็นรุ่นน้องที่ดีล่ะว้า...  ไม่เหมือนไอ้บางคนที่มันหม้อคนไม่เลือกหน้าหรอก  แบบนั้นกรูเห็นครั้งแรกก็รู้แล้วว่ามันอยู่กับกรูไม่ได้    แสรดด....มีนังนี่อยู่วงไหนแมร่งเป็นเรื่องทุกทีเลยฟ่ะ  กรูคิดเสมอว่า...ทุกคน ณ ตรงนี้  คือคนที่กรูเลือกมาแล้ว   และทุกตำแหน่งจะไม่ให้ใครเสียบ!!!  ทุกคนต้องอยู่ต่อเพื่อเต้นกับกรู  โดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆทั้งสิ้น   ห้ามแก้ตัว   อย่าไปกลัวพวกมัน   ถ้ามันด่าให้มันด่ากรูไป  กรูมีเหตุผลพอสำหรับพวกมันอยู่แล้ว   อยู่ที่ว่ามันกล้าฟังเหตุผลของกรูรึเปล่าเท่านั้นแหละ” 

ตอนนี้ใครจะเป็นยังไงก็ช่างมัน 

จะเสียบใครยังไงก็ช่างมัน ONIESไม่ได้ติดสินหรือเลือกคนจากบุคลิกภายนอกหรอก 

ทุกคนที่มายืนอยู่ตรงนี้... ยืนอยู่ข้างๆ… 

ตัวเราเองจะบอกได้เลยว่า...  คนพวกนี้แหละ!!! 

เราไม่ชอบแย่งของๆใคร อะไรที่มีเจ้าของจะไม่อยากยุ่ง  

 ถ้าเค้าสมัครใจเองก็อีกเรื่อง 

เพราะต้องถามอยู่บ่อยๆว่า

”มันจะไม่ลำบากหรอ  ไม่ต้องก็ได้    ชอบอันไหนก็อยู่ที่นั่นเถอะ” 

วงการนี้ไม่ได้ดีอย่างที่หลายๆคนคิด...

สงครามภายนอกไม่เท่ากับสงครามภายใน... 

ต้องพยายามอย่าให้เด็กพวกนั้นคิดมากซีนะ............

 อืมมม....ยอมเล่นบทร้ายอีกดีมั้ยฟระกรู(แต่ก็หนุกดีนะ- -) 

 ตอนนี้....ต้องพยายามให้ทุกคนเชื่อในตัวเองและมั่นใจในตัวเองซีนะ.... 

ต่อให้ใครพูดยังไง  ว่ายังไง  เราก็เป็นของเราแบบนี้แหละ.. 

ขอให้ความลับจงเป็นความลับนะ~~~